مبهم دور

حرفهای نگفتنی بسیار...

cheekke — Thu, 18 Sep 2008 20:50:04 GMT

حرفهایی هست برای "گفتن"

که اگر گوشی نبود نمی گوییم .

و حرفهایی هست برای "نگفتن"!

حرفهایی که هرگز سر به"ابتذال گفتن"فرود نمی آرند.

حرفهایی شگفت ، زیبا و اهورایی همین هایند .

وسرمایه ماورایی هر کسی

به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد...

دکترشریعتی

شعریست...

cheekke — Sat, 30 Aug 2008 22:40:36 GMT

شعریست در دلم

شعریست که دوست دارم ونتوانمش سرود

می خواهمش سرودونمی خواهمش سرود

شعری که چون نگاه،نگنجد به قالبی

شعری که چون سکوت،فرومانده بر لبی

شعری که شوق زندگی و بیم مردن است

شعری که نعره است ونهیب است و شیون است

شعری که چون غرور،بلند است وسرکش است

شعری که آتش است

شعریست در دلم

شعری که دوست دارم ونتوانمش سرود

شعری از آنچه هست...

شعری از آنچه بود...

نادرپور

cheekke — Fri, 29 Aug 2008 23:41:14 GMT

...شب از جنگل شعله ها میگذشت،

حریق خزان بود و تارج باد.

من آهسته،در دود شب رو نهفتم

و در گوش برگی که خاموش خاموش می سوخت،

گفتم:

-مسوز این چنین گرم درخود،مسوز!

مپیچ این چنین تلخ بر خود مپیچ

که گر دست بیداد تقدیر کور

تورا می دواند به دنبال باد

مرا می دواند به دنبال هیچ!

مشیری عزیز

...

cheekke — Sun, 13 Apr 2008 07:15:28 GMT

من آن لحظه که چشم تو به من می نگرد،

برگ خشکیده ایمان را در پنجه باد،

رقص شیطانی خواهش را در آتش سبز،

نور پنهانی بخشش را در چشمه مهر،

اهتزاز ابدیت را می بینم.

بیش از این سوی نگاهت نتوانم نگریست،

اهتزاز ابدیت را یارای تماشایم نیست...

(واسه اونیکه که نمی دونه چقدر دوستش دارم...)

هبوووووط

cheekke — Thu, 20 Dec 2007 17:32:53 GMT

مرا کسی نساخت ، خدا ساخت!

نه آن چنانکه "کسی می خواست"،

که من کسی نداشتم .

کسم خدا بود ، کس بی کسان .

او بود که مرا ساخت

آنچنانکه خودش خواست .

نه از من پرسید و نه از آن "من دیگر"م

من یک گل بی صاحب بودم .

مرا از روح خود در آن دمید .

و بر روی خاک و در زیر آفتاب ،

تنها رهایم کرد .

"مرا به خودم واگذاشت"...

دکتر شریعتی

شکوفه های "به"

cheekke — Sun, 16 Dec 2007 07:05:18 GMT

آه این گونه گر بوزد باد تا پگاه

اینگونه گر ببارد باران

فردا از شکوفه های "به"

در روی شاخه ها خبری هست؟

آری...هست

نه...نیست؟

مرا چه باک ز بارانی

که گیسوان تو چتری گشوده اند...!

نصرت رحمانی

از دور و از نزدیک و از دور...

cheekke — Sun, 25 Nov 2007 08:33:10 GMT

...

تو وقتی که پیش منستی ،

زمین ، زیر پایم نمی لرزد آری

زمین ، استوار است و آفاق روشن،

تو وقتی که پیش منستی،

بهار است و خورشید و آیینه و من

....

تو وقتی که دور از منستی ،

خیال تو از شامگاه زمستانی غربت من

مرا می برد تا دیاری

که در آن طلوعی طلایی است،آری -

تو ، روح بهاری!

نادر نادرپور

روز مبادا

cheekke — Mon, 19 Nov 2007 09:52:18 GMT

وقتی تو نیستی

نه هست های ما

چونانکه بایدند

نه بایدها...

مثل همیشه آخر حرفم

و حرف آخرم را

با بغض میخورم

عمریست لبخندهای لاغر خود را

در دل ذخیره میکنم

باشد برای روز مبادا

اما

در صفحه های تقویم

روزی به نام روز مبادا نیست...

آن روز هر چه باشد،

روزی شبیه دیروز

روزی شبیه فردا

روزی درست مثل همین روزهای ماست

اما

کسی چه میداند...؟!

شاید

امروز نیز روز مبادا

باشد!

وقتی تو نیستی

نه هست های ما

چونانکه بایدند

نه بایدها...

هر روز بی تو روز مباداست...!

امین پور

cheekke — Sun, 11 Nov 2007 06:32:18 GMT

نه مهر گفت و نه ماه

نه شب نه روز ،

که این رهگذر که بود و چه شد!

نه هیچ دوست ،که این همسفر چه گفت و چه خواست...!

ندید یک تن از این همسفران

که این گسسته ،

غباری به چنگ باد هواست...!

مثل همه شعرای مشیری قشنگه!

cheekke — Sun, 11 Nov 2007 05:54:57 GMT

هزاران دهقان برای باریدن باران دعا کردند ،

غافل از آنکه خدا با کودکی بود که چکمه هاش سوراخ بود... !